من اون مسافرم که یه روزی بر میگردم...

اگر شیرین کام باشی، میشه چای تلخ رو بی قند سر کشیدو لذت برد...

تا یه رهگذر می یاد اشکامو پنهون می کنم همه ادما رو با ترانه مهمون میکنم بذا خیس بشه نگام توی بهار چشم تو وقتی اسم تو می یاد هوای بارون میکنم

از کجا شروع کنم که تو هم باشی؟ ازبهار چشمانت که بیدارم کرد؟ یا زمستان گونه های یخی ام که تو را خواباند؟ از چه شروع کنم که تو هم باشی؟ از همین بالها که تو روی شانه هایم گذاشتی؟ یا از رد پایم که روی وجدانت ماند؟ از که شروع کنم که تو هم باشی؟ از تو یا من؟

مدل مو

داف

خدایا یاریم کن تا تب ارمانهایم جوانیم را نسوزاند خدایا مرا از شر ذربین ها برهان تا هر چیزو هر کس را همانقدر که هست باور کنم زبانم را گستاخ تر کن تا به سوگواریه سخن حقی که در گلویم مرده ، ننشینم به من خودداری عطا کن تا اتش خشمم گلستان بخشش باشد و سینه ام قبرستان خواهش خدایا کمکم کن ایینه ی تو باشم نه دگران دستم را بگیرتا هیچگاه ارزوی برگشتن ازراه رفته را نکنم پایم را ببند که به بیراه ی خودخواهی و جهل نروم زبانم را بدوز تا حماقت نکنم چشمم را بگیر که جز تو نبینم و اگر در دستان من قدرت رساندن نیست... مرا از توهم توانستن بیدار کن. امین یا رب العالمین.

می دونم که توی راهی پشت دشتای سیاهی عید می یاد با سبزه چشمات رو لبات یه تنگ ماهی می دونم به خاطرت هست ته یه کوچه ی بن بست یه نفر منتظرت بود یه نفر منتظرت هست(مونا)

عاشق و اشفته بودم .. به کسی نگفته بودم لب پنجره برای ...............دیدن تو رفته بودم ساعتم گفت : دیگه دیره!..نکنه خوابت بگیره! ...یار بیاد گم کنه راه و....تو دل این شب تیره! اینه گفت با ناامیدی... : تازگی خودت رو دیدی؟ اون دیگه بر نمی گرده... خودتم به این رسیدی! جیرجیرک خوند که دوباره... : خدا اون روزو نیاره ماه و میدن .. به شبی که ...لااقل ستاره داره! قاب عکس سرش رو کج کرد... گریه ... خودکار و فلج کرد... شونه دست کشید رو غم هام دلخوشی با اینه لج کرد............ (مونا)

من گم شده ام ! ماههاست در غیاب تو ان روزها که عیدی و دریا بهانه شد...تا تو دمی وسوسه ات را بغل کنی.... من سوختم در تب یک مرگ جانگداز در سوز یک خبر درشعله های راز بر پیکرم هنوز رخت سیاه اوست دیگر نکن گله دیوانه گشته دوست!! (مونا)